زن

اگر زن نرم شد ، آرام جان است
نشد گر نرم ، سوهان روان است
همان قدری که خوب و مهربان است
شرور و تند خو ، نامهربان است
وجودش رحمت وخیر است اما
غم عشقش بلای خانمان است
تو را بخشنده ی جان است

شاعر:علی صادقی