عذاب

بینمان،
همیشه فاصله بود..
گاهی یک آدم
یک دیوار
یک خیابان_
یا گردی یک میز...
روبروی تو می نشستم
و هر بار که خود را گم می کردم
راه پیدا می شد
تنها با نگاه
در ستارگانِ چشم تو،
تا تو از رفتن

شاعر:شیما اسلام پناه