پناه

من همان قطره اشکی که در خلوت شب
به تمنای وصالی به درگاه تو ریزم
من که از چشم تو افتاده ام ای دوست
چاره جز اشک ندارم به دلخواه تو ریزم
بپذیر از من مسکین و درآغوش بگیرم
همچو پروانه ز شمعی به پناه

شاعر:ابوالقاسم میدانی(قاصم)