شعروامانده

باران که می آیی
شاید که بروید
شعر وامانده ی من در خاک گلو
و سخن سالها مانده به جای
بنوازد تن هر رهگذری تنها را
چون عطر علف دشت فراخ
وقتی خواهد فهمید
که قراری دارد
با تو،

شاعر:مهدی عارفخانی