کیش و مات

گاه می گیرم قلم بر دست تا شعری شوم
می شود بی هیچ بالی تا نهایت من روم
گاه دفتر خالی است و چیزکی باید نوشت
می شود اینک قلم را داد دست سرنوشت
گاه می گیرد دلم از اوج تنهایی خویش
می شود تنهای تنها

شاعر:افشین حسینی