زندگی هیچ عادلانه نبود

مست بودم میانِ آغوشش
بر لبش بوسه ها زدم تا صبح
زیر باران و عطرِ بازوهاش
می رسیدم قدم قدم تا صبح
آسمان سقفِ ابریِ ما بود
در شبی عاشقانه در بستر
مست بودیم چون دو دیوانه
سخت در آرزوی همدیگر

شاعر:مریم جلالوند