ده کوره

ده کوره ای بی رنگ و بو
پُر ز پیکرهٔ ترک خوردهٔ خاکها،
درهای پوسیدهٔ نالان،
دیوارهای پینه پارهٔ ریزان،
سقفهای آبکشیدهٔ آب چکان،
سرشاخهٔ خشکِ صنوبری
به سختی لرزان می شود
ز شادمانی زاغان

شاعر:علیزمان خانمحمدی