(زیبای نادره)
ای زیبای نادره
لطافت دستانت مرا بر بهشت گمشده ای می برد
آن نرمی دستهایت داده ست بر من پر و بال
تا چو هزاردستان بر بالای سرت
برقصم و بگردم
روح و روانی تازه کنم.
وای ای زیبای
برچسب :
نویسنده : محمد رضا جوادیان
بازدید : <-PostHit->