داستان(باغ پدری)

زاغکی قالب پنیری دید
به دهان برگرفت و زود پرید
کودکی را نشسته گریان دید
به درختی در آن مسیر رسید
لحظه ای با خودش به فکر نشست
که چرا بغض کودکی بشکست!؟
مردُمی سیر، خنده رو و قشنگ
دختری سرد و

شاعر:سید حسین براتی (خلسه)