دریای مصیبت

گفتار نسنجیده و رفتار عجیبت
انداخت مرا در تهِ دریای مصیبت
ای دل که شدی ساکنِ تنهایی و غربت
خون می چکد از گوشه ی چشمانِ غریبت
آنکس که تو را آنهمه مجذوبِ خودش کرد
هشدار که یکبارِ دگر داد

شاعر:مریم جلالوند