گریه ی زلال

بر فراز دوش، می برند،
مردهای سپید پوش را،
چند مرد سیاهپوش.
دوشهایشان به زیر بار دوش،
از گذشته در خروش.
uf076 uf076 uf076
راهشان به بن رسیده است.
مرده در میان گور سرد خویش،
آرمیده است.
گفتهاند و

شاعر:قدمعلی سرامی