ارغوانِ من

تو با رویش ارغوانها آمدی
و تنهایی مرا
به دست قایقی بیسرنشین سپردی
تو از میان سکوتِ غروبی میآیی
که من چشم به راهش بودم
تو آمدی
این همه راه آمدی
پس بمان ارغوانم…
محمدرضانعمت

شاعر:محمدرضانعمت پور