مزارِ عشق

آتش فتاده در دلِ من از شرار عشق
من بی قرارِ دل و دل بی قرار عشق
در کارزار عشق نمانده کار نکرده ای
دل سر برون نیاورده اما ز کار عشق
روزم چو شب نموده و بی انتها شبم
گرآیدم بچنگ سیه کنم روزگار

شاعر:پژند محرر صفايي