خواهش میهمان

کاش بودی تا دلم خواهش میهمان می کرد
دل خوش از خنده تو، گریه پنهان می کرد
با تو می گفت زمن و شوق فروخفته دل
وقت دیدار دگر، خانه گلستان می کرد
شوق در پای دلم شمع پریشان می شد
یار می آمد وروضه

شاعر:عبدالعلی نظافتیان