او

نشستم کنج خانه بی رمق
گذشت عمرم ای وای بی ثمر
حالم زندانیه آشفته حالیست
برایم بود دنیا رمز و رازی
گرفته این دلم در اوج غم ها
ببسته وای گلویم راه دم ها
عجب بازیست بازیه زمانه
چه سنگینست این

شاعر:میلاد داوری عرب