کردند سر نیزه وبردند سرش را...

بارِ غم و اندوه شکسته کمرش را
سوزانده به هر داغ که دیده ، جگرش را
آنجا که بلاخیز شد و منزل آخر
انداخته بارِ دل و بار سفرش را
از مهر و وفاداری کوفی خبری نیست
بستست به روی همه چشمان ترش

شاعر:علی صادقی