عاشورا ٤

سرها چه داغ مى كشند
فرياد خون فشان
باران تيغ بود ٠٠ و
گلوى حق ، نشان
اين مزرعه ،
به كشت ، باثمر نشد
خون جگر ،
بخاك سرد و كبودش اثر نشد
سالها ،
پيام باران ز ابر پاك
باريد بر بوم و برش
يك

شاعر:مصطفی مروج همدانی