مستانه

مستانه
ماتم زده چون جغد به ویرانه نشستم
بی روی تو در گوشه ی میخانه نشستم
دیوانه شدم بس که به خلوتکده ی عشق
شب تا به سحر با دل ِ دیوانه نشستم
شاید به بَرَم گیری و بوسم لبت از شوق
با یاد تو

شاعر:انوشیروان اخوان نیاکی