سفره دار

مست آن صورت غیبم که نهانش زیباست
بی کلامیست که بی واژه زبانش زیباست
همچو شیران بدرد وقت شکارش که رسد
سفره داریست که هر گوشه خوانش زیباست
بی نشان آمده تا تیر و کمانش بزنم
چشم خورشید

شاعر:کیومرث تیموری