جلوهٔ دلدار

عاشقی جلوهٔ دلدار تماشا می کرد
خویش را داشت درآن آینه پیدا می کرد
محو در موج طلایی نگاهش شده بود
قطره ای بود که رو جانب دریا می کرد
ذرّه ای بود که در سایهٔ خورشید امید
بی نوا معرکهٔ رقص

شاعر:سید علی کهنگی(واسع)