من و قلم

گفتم :
شعری برای
زیبایی چشمانش
سرو اندامش
ثمارش
رخسارش
عشوه و نازش ...
بسرا
گفت:نه
نامحرمی،
گفتم :
از رویاهای شبهای بی من بودنش..
گفت:
هیس ، خواب است،
گفتم:
عزیزم، قلم،
شاید ادبش کنی
بە تو

شاعر:سید مادح کهنه پوشی