پای تک درخت اقاقیا

دیرگاهیست که هوای دیدارت
از لابه لای چهار طاق کلبه افکارم
سرک می کشد
نسیم و
بهار و
این خانه نشینی؟
هنوز کوچه ایست که انگار
به یاد قدم های ما هر روز
بیدار می شود
کوچه تنگ است انگار
و حجم

شاعر:الهه توکل