سیبِ آدمت

من از گود می آیم
عمیق تر از هر سیاهی که به تاریک برسد در مقابل شکافی تراشیده تر از بین دو لب که برخوردم را به حرف می رساند
من از حرف به تکرارِ در گلوت می رسم با من از آن سیبِ آدمت بگو
ای اَشکال

شاعر:سمیه جلالی