دقیقه معدوم

کابوس شب قبل
نزدیک بود به گونه ام بخورد
وقتی اولین قهوه ام را خوردم
هر بار درون یک زاویه بعید
دیواری بالا می رود
مساحت حافظه غنی تر می شود
و زندگی
سایه اش می افتد به هرکجا
من بازمانده پیاده

شاعر:رضا پورزرین