شراب درد
به خاموشی و تنهایی ز بس خون جگر خوردم
میان ِ اشک ِ خود زانو زدم چون شمع افسردم
جوانی را وداع راستین گفتم که من روزی
گلی بودم که از پامال ِ محنت زود پژمردم
شگفتی زایدم هر دم که با
برچسب :
نویسنده : محمد رضا جوادیان
بازدید : <-PostHit->