پشت بام تنهایی

نشسته با چاشنی سکوت
جایی میان بودن و نبودن
رو به سوی فردا هایی بهتر
کنار زخم های به زانو در نیامده
آنجا که می شود کمی
شمشیر عصیان رو غلاف کرد
سر به سر تنهایی گذاشت در فکر خویش شناور.
بی پرده

شاعر:فروغ حاجيان