دام خدا

با دو چشمش که از باده می پر می بود
با دل زهد زده جام می ام پر کردم
رقص زلفش که نگو باز میان دل باد
باد داد همه هستم و نغمه سرایی کردم
شدم از منطق و عقل و خرد از دم خالی
همه دیوانگیم را به تن دل

شاعر:علی مرادی باصری