توهم جاده

در انتهای جاده کسی نیست به انتظارم
توان بازگشت ندارم
نشسته ام با کوله بار غمهایم
باران دگر نمی بارد
سیل است سرازیر , از دو چشمانم
آن عابری که در پی اش دویدم
توهمی بود ،
صدای پای خویش بود

شاعر:محسن پناهی