خلوت دوست

ما غمزدگان به خلوت دوست شدیم
از نیش ِ ملامت , کَنده از پوست شدیم
رفتیم به گرداب بلا تا بر ِدوست
آتش به جگر فتاده با دوست شدیم

شاعر:مصطفی مروج همدانی