مثل هنوز

نگا کن ! رو سیم گیتار تار
تنیده عنکبوته
اولین حرف ترانه ‚ آخرین حرف سکوته
نگا کن ! ما رو نگا کن ! توی آینه ی ترانه
که چه بی ستاره
موندیم توی این فصل شبانه
صورت ما رو نگا کن ! زیر ماسک بی صدایی
بی بی روشن آواز ! تویی که صدای مایی
تو هنوز مثل هنوزی
هنوزم وارث روزی
توی نایابی آواز
تو صدای سایه سوزی
نگا کن ! من رو نگا کن ! منکه لبریز حضورم
توی این گود سیاهی مثل فواره ی نورم
زیر این
گنبد بی ساز ‚ تو ترانه رو بیاغاز
با تو میشه بال و پر زد ‚ تا نوک قله آواز
هنوزم میشه صدات رو سقف این حادثه ها کرد
میشه با زمزمه ی تو صد تا کوه رو جابه جا کرد
تو هنوز مثل هنوزی
هنوزم وارث روزی
توی نایابی آواز
تو صدای سایه سوزی