ای عشق

بی تو هوای خانه ی ما سرد می شود

برگ درخت باور ما زرد می شود

شب بی تو روی صبح نمی بیند ای دریغ

خورشید بی تو منجمد و سرد می شود

زیباترین بهانه در اینجا حضور توست

ور نه زمین هوایی و ولگرد می شود

در غیبت بهار درخت از چه بشکفد؟

باران که نیست باغچه دلسرد می شود

امکان هر ترانه تویی ای ملایمت

ورنه ترانه زمزمه ی درد می شود