میخانه ای به شکرش

آن دم از وقت سحرگاه ، که فراخوانی به نمازم بود
باز آمدم به خود که در غزلم از غزلی نوشتم
که سروده حافظ و دیده
ملائک در میخانه زدند ، گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند....
یادم آمد که من در آن خانه

شاعر:لیلا زراعت پیشه