((سیمابِ عشق))

بِه حَق، قَصرِ نور، مَنزِلِ مادر است
چو عاشقْ تَرینْ دِل، دِلِ مادر است
فروغی که قلبْ را مُرَصَّع کُنَد
بِه خورشیدِ جان، حاصلِ مادر است
صدفهایِ مِهر، صیدِ چشمانِ او
که سیمابِ عشق، ساحلِ

شاعر:سمیه صباح (گُلنار)