تو رفتی

تو رفتی وغمت در خانهء دل باز مهمان است
تو رفتی و دوچشمم از فراقت باز گریان است
تو بودی با من و دنیا پر از باغ وبهاران بود
بصحرای دلم از ابر رحمت، آب باران بود
تو رفتی و فضا آلوده وتاریک وتفتان

شاعر:شفیق احمد ستاک