اي شهيد

من عافيت جويي طلب كردم
او زد شرر بر عافيت از دم
با راحتي دمخور شدم بي غم
آتش به پا كرد او درون غم
من در گريز و او گريزان بود
از مره گي روز و من كمبود
فانوس او روشنگر راه و
فانوس من خاموش و

شاعر:حمیدرضا غفاریان