غریب

طبیب ِبا غم من غریب ، فرازِ عشق تو شد نشیب !
که غیر آه و فغان و غم ، نشد ز مهر توام نصیب !
.
.
.
نوشتم این به غمی گران ،به نامه ای که بود نشان
ز اشک دیده به روی آن ، مِنَ الغَریبَ الَی الحَبیب !

شاعر:رقیه زبردستی