در استوای آب

به انقطاع راه می بری ای سیم ماهی
و به هنگام
خطی که تا جهان می شکافد.
هان ! دریای نقره
در کدام مرجان ، پنهانی می مانی
گاه که وال ها در ژرفایند
و زوبین ها آب سپار .
در استوای آب می مانم و گوش ها ، تشنه ی ترنم .
کدام رود ، به کدام دریا
خطی که تا جهان می شکافد
می فریبد ؟