پرواز 1

ساخت وبلاگ

دستی فضای سبز پریدن را
در پنجه اش فشرد
و جوهر پرش
در استوانه ی سقوط ،
فرو ریخت .
خون پرنده ، آیینه شد .
و آیینه
در
بازتاب واژه ی پرواز
تا دره های حنجره ی خونبار
جاری است .
اینک پرنده ، اینک پر
و آیینه شکسته ی پرواز
وقتی که میله های قفس را
از بر می خواند ….

شعر نو...
ما را در سایت شعر نو دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : محمد رضا جوادیان بازدید : <-PostHit-> تاريخ : سه شنبه 24 دی 1398 ساعت: 19:22