رهرو تنها

ساخت وبلاگ


در عصر ما
خرد
به رهروی تنها می ماند
مبهوت همهمه ی ماشین ها
خیابانی از شب
رانندگانی از تبار شتاب
در مسابقه ای پوچ
به سوی مقصد هیچ
چنان به سرعت می رانند
که جان خرد را
در معرض خطر نمی بینند
آنها به دامگاه تصادف می افتند
در بودن و نبودنشان
حرفی نیست
خرد
اسیر تصادف نمی شود
آنها که از کنار خرد
رد شدند
بی ملاحظه ی آن
با بوق و با شتاب
بهم رسیدند
امّا در مرگ غیر لازم
آنها بهم رسیدند
امّا در نابودی
اردیبهشت ماه 80

شعر نو...
ما را در سایت شعر نو دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : محمد رضا جوادیان بازدید : <-PostHit-> تاريخ : سه شنبه 24 دی 1398 ساعت: 19:22