در قصیده ای بخوابانیدم
برهنه
چنانچه عشق را در رحم
و رو به آینه ها
و رو به مسخ قبله ها
و بپوشانید قصیده ام را
با کاشی سبز
چرا که
برهنه وار
بی هیچ قبله ای
سبز خواهم شد
و آنگاه خورشید
بر من نماز خواهد برد
شعر نو...
برچسب :
نویسنده : محمد رضا جوادیان
بازدید : <-PostHit->