پریچه

ساخت وبلاگ

می خونم به هوای تو پریچه
چه قدر خالیه جای تو پریچه
دلم کرده هوایت وای پریچه
دلم تنگه برایت
تو رو می طلبم به لحظه
تویی تاب و
تبم لحظه به لحظه
چشات شهر منه که شهر قصه س
برای هر شبم لحظه به لحظه
تو از هزار و یک شبی پریچه
به جز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه ، وای پریچه
دنیا بی تو هیچه
من از نگاه تو شبو شناختم
غزل دیدن و عاشقانه ساختم
تو هر بیت غزل
قصه ی چشمات
دلم قافیه شد ، قافیه باختم
شب چشم تو قیمتی ترینه
به انگشتر عمر من نگینه
همه دنیای من فقط همینه
همین شرقی ترین شب زمینه
تو از هزار و یک شبی پریچه
به جز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه وای پریچه
دنیا بی تو هیچه
تو معجون گل و مخمل و نوری
پریواره ی قصه های دوری
تموم قصه ها بی تو می میرن
که تو حوصله ی سنگ صبوری
تو رو می طلبم لحظه به لحظه
تویی تاب و تبم لحظه به لحظه
چشات شهر منه که شهر قصه س
برای هر شبم لحظه به لحظه
تو از هزار و یک شبی
پریچه
به جز تو زندگی هیچه پریچه
یه دنیا همه هیچه ، وای پریچه
دنیا بی تو هیچه

شعر نو...
ما را در سایت شعر نو دنبال می کنید

برچسب : نویسنده : محمد رضا جوادیان بازدید : <-PostHit-> تاريخ : سه شنبه 24 دی 1398 ساعت: 19:22