در حاشیه ی یادهایت

تو مثل ستاره

/ پر از تازگی بودی و نور

و در دستت انگشتری بود از عشق

و پاکیزه مثل درختی

/ که از جنگل ابر برگشته باشد

سر آغاز تو

/ مثل یک غنچه سرشار پاکی

/ زمین روشنی تو را حدس می زد

تو بودی هوا روشنی پخش می کرد

و من

/ هر گلی را که می دیدم از

/ دستهای تو آغاز می شد

و آبی که بیشه ی دور می آمد آرام

/ بوی تو را داشت

من از ابتدای تو فهمیده بودم

/ که یک روز خورشید را خواهی آورد

*

دریغا تو رفتی!

هراسی ندارم، مهم نیست ای دوست

خدا دستهای تو را

/ منتشر کرد

ارباستان، 29/3/1364