دریا تویی

ما بی تو تا دنیاست دنیایی نداریم

چون سنگ خاموشیم و غوغایی نداریم

ای سایه سار گرم بی ترحم

جز سایه ی گرم دستان تو جایی ندارم

تو آبروی خاکی و حیثیت آب

دریا تویی ما جز تو دریایی نداریم

خورشید چشم توست، چشمان تو خورشید

تا نشکفد چشم تو فردایی نداریم

وقتی عطش می بارد از ابر سترون

جز نام آبی تو آوایی نداریم

شمشیرها را گو ببارند از سر بغض

از عشق ما جز این تمنایی نداریم

مزردشت، تنکابن، 12/6/1364