خواهش شکستن

چنان درخت در این آسمان سری داریم

برای حادثه دست تناوری داریم

وفور فتنه اگر هست آسمان با ماست

که چشم لطف ز دنیای دیگری داریم

اگر چه از عطش و التهاب می خوانیم

برای عشق ولی دیده ی تری داریم

چنان پرنده در آن میهمانی آبی

ز جنس ابر به بالای خود پری داریم

برای رفتن از اینجا میان سینه ی تنگ

دلی به پاکی بال کبوتری داریم

دوباره بر لب دل خواهش شکستن رُست

هنوز آرزوی زخم دیگری داریم

پاییز 65