دوام باغچه

هوا کبود شد این ابتدای باران است

دلا دوباره شب دلگشای باران است

نگاه تا خلأ وهم دوباره می کشاندمان

مرا به کوچه ببر این صدای باران است

اگر چه سینه ی من شوره زار تنهایی است

ولی نگاه ترم آشنای باران است

دلم گرفته از این سقفهای بی روزن

که عشق رهگذر کوچه های باران است

بیا دوباره نگیریم چتر فاصله را

که روی شاخه ی گل جای پای باران است

نزول آب حضور دوباره ی مرگ است

دوام باغچه در های های باران است

برای شهید عزیز الله گلین مقدم