شام غریبان

(1)

پایان آن حماسه ی درد آلود

شامی غریب بود

شامی گرفته و غمناک

دیگر همیشه شعر

دیگر همیشه مرثیه

/ در بحر اشک بود

(2)

بعد از فرو فتادن خورشید

از شانه های مضطرب صبح

فردا همیشه غمزده و گنگ

در هیئت غبار می آید

(3)

فریاد!

آتش به جان خیمه در افتاد

چشمی به خیمه ها

چشمی به قتلگاه

زینب میان آتش و خون

/ ایستاده است

ای ابر بهت از چه نمی باری؟

(4)

ای دشتهای محو مقابل

اعماق بی ترحم و تاریک!

ای اتفاق گرم

با ما بگو

/ زینب کجا گریست؟

زینب کجا به خاک فشانید

/ بذر سبز؟

بر ماسه های تو

ای گرد باد مرگ

وقف درنگ ناقه ی دلتنگی

/ زینب چه می نوشت؟

شعر نو...