ستاره پنجره ام

پنجره های خانه ام بسته بود !
پنجره های ساحلی
رو به نسیم
مگر آن پنجره ام
پنجره ی رو به ستاره ام
ساده بود
چوب هایش که کهنه بود
پر از تَرَک
با ستاره
امّا زیبا شده بود
از بس ستاره اش

شاعر:حسن بهبهانی