رويش

جاي صبحانه اميدم را مهيّا مي كنم
صبحِ خود را مبدأِ خورشيدِ فردا مي كنم
مثلِ گلداني كه با بارانِ هر شب زنده است
قطره ها را مايه ي گل هاي زيبا مي كنم
من همان خورشيدِ پشتِ ابرِ باران زاي

شاعر:مسعود اويسي