کهنه بنا...

چو دل به ساحل مهرت کرانه می گیرد
برای موج نگاهت بهانه می گیرد
به چین دامن رویای من چو می پیچی
شرار شوق وصالت ، زبانه می گیرد
سهامدار وفایی ، که وام از تو دلم
بلا عوض ، به بهای ترانه می

شاعر:رقیه زبردستی