نا نوشته ی نا گفته

چشمان بسته ی تو
بر روی من؛
بر روی ما؛
بر روی ماه؛
همه ی درد عالم است
قیام بر علیه روح خویش...کی کنم؟؟
نگاه به تو،سنگسار مَرد و آدم است
در رخ تو؛ طبیب خواندم
ولی انگار این یاد؛درد آور زخم های

شاعر:حاتم محمدی